Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

ANDREAS, Problems with item delivery, n.0000541602

Dear Andreas,

We could not deliver your parcel.
Please, open email attachment to print shipment label.

Kind regards,
Leon Robertson,
Sr. Operation Manager.

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

ANDREAS, Shipment delivery problem #0000530526

Malware was detected in one or more attachments included with this email message.
Action: All attachments have been deleted.
Delivery_Notification_0000530526.zip HTML/Adodb.gen!A
Dear Andreas,

Courier was unable to deliver the parcel to you.
Shipment Label is attached to email.

Yours sincerely,
Henry Bryan,
FedEx Support Agent.

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Έρωτας, αυτός ο άγνωστος χι....

Τί είναι άραγε ο Έρωτας; Είναι συγκρουσιακός; Είναι ένα αίσθημα με στοιχεία αμοιβαιότητας και ομαλότητας;
Γιατί τον αναζητούμε και πού τον αναζητούμε; Με αυτούς που ταιριάζουμε; Με αυτούς που συγκρουόμεθα; 
Έχει σταθερή μορφή; Υφή; Γεύση;
Μπαίνει σε καλούπια; Έρχεται τη στιγμή που τον θες το περισσότερο ή όταν τον περιμένεις λιγότερο;
Είναι αναγκαία συνθήκη για να αναπνεύση η ψυχή μας ή την εμποδίζει να αναπτυχθεί μόνη της και να θριαμβεύσει;
Αλήθεια ξέρει κανείς;
Έρωτα νιώθω για τα παιδιά μου. Έρωτα νιώθω για την γυναίκα μου. Έρωτα νιώθω για τη ζωή.
Τί είδους έρωτας είναι ο καθένας; Ο έρωτας είναι μονοδιάστατος ή έχει πολλές διαστάσεις, εκφάνσεις, μορφές..
Είναι η μαγεία της ατομικότητας δηλαδή θαυμάζεις τον άλλο και την επίδραση που έχει επάνω σου, επάνω στην διάθεση και στην όψη σου και στα συναισθήματά σου;
Ή είναι το απόλυτο σύνολο, συναισθημάτων, αισθήσεων, ρεαλισμών;
Σε φέρνει στα όρια σου ή σε απογειώνει στα ουράνια κάνοντάς σε να νιώσεις πως δεν υπάρχει οροφή στα όνειρα;
Σε κάνει να κλαίς και να γελάς ταυτόχρονα ή σε κάνει να γελάς στην αρχή και να κλαίς στο τέλος;
Όλα τα παραπάνω και άλλα πολλά είναι ο έρωτας. Είναι καταρχάς μια διαδικασία στη ζωή μας κατά την οποία φεύγουμε από το καλούπι του εαυτού μας. Όπως και να είναι τα πράγματα έχει μια επίδραση επάνω μας. Άλλοτε τον κατακρίνουμε και άλλοτε τον επιζητάμε.
Τον θεωρούμε την λύση των προβλημάτων αλλά και την αρχή τους.

Ο έρωτας πάνω από όλα όμως είναι η ζωή. Είναι η ίδια μας η ύπαρξη. Είναι το ίδιο μας το είναι.

Έρωτας, αυτός ο άγνωστος χ...

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Θέλω λίγη ηρεμία. Να έρθω εκεί στον κόκκινο καναπέ σου, να ξαπλώσω, να βγάλω τα πόδια μου απέξω του και απλά να κοιτάω το ταβάνι. Ή τον πίνακα που δεν κρέμασες ποτέ.
Να κάθεσαι κι εσύ από πίσω και να πάρεις το κεφάλι μου στα πόδια σου, στην αγκαλιά σου.
Και απλά να κάτσω εκεί. Πρέπει να είμαστε μαζί για να γίνει αυτό; ..
Τέλοσπάντων, δε ξέρω αλλά εγώ θέλω να ηρεμήσω ξέρεις. Να ξεφύγω θέλω ξέρεις.

Μη το πεις πουθενά - Στάθης Δρογώσης

Μη το πεις πουθενά
πια τα βράδια δε κοιμάμαι
η καρδιά μου χτυπά
και φοβάμαι
ναι φοβάμαι


Δε ξέρω αν έχω αλήθεια
κάτι να μοιραστώ
και σου ζητάω βοήθεια
και ντρέπομαι για αυτό
πως ντρέπομαι για αυτό

μην το πεις πουθενά
όλα θέλω να τα αφήσω
σπίτι, φίλους, δουλειά
δίχως να κοιτάξω πίσω

δε ξέρω αν έχω αλήθεια,
κάτι να μοιραστώ

και σου ζητάω βοήθεια
και ντρέπομαι για αυτό
πως ντρέπομαι για αυτό

μη το πεις πουθενά
όταν γελώ δυνατά
να ξέρεις μέσα μου κλαίω

μη το πεις πουθενά
πόσο να κρύβομαι πια
δεν αντέχω σου λέω
μη το πεις πουθενά
θέλω να φύγω μακριά
πίστεψε με το θέλω

Δε ξέρω αν έχω αλήθεια
κάτι να μοιραστώ
και σου ζητάω βοήθεια
και ντρέπομαι για αυτό
πως ντρέπομαι για αυτό

Δε ξέρω αν έχω αλήθεια
κάτι να μοιραστώ
και σου ζητάω βοήθεια
και ντρέπομαι για αυτό
πως ντρέπομαι για αυτό.

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Στιγμές

Όπως λέει και ένα νέο τραγούδι που ερμηνεύει η Ελένη Τσαλιγοπούλου:

".. Μα στιγμές, στιγμές
το φως αλλάζει
κι οι σκιές μας που σιωπούν
γίνονται γυμνό κορμί που στάζει
και καρδιές που αιμορραγούν..."

Έτσι λοιπόν αυτά τα ζεστά, υγρά καλοκαιρινά βράδια του Αυγούστου πλέον. Έρχονται αλλαγές. Γιατί η ζωή δεν παραμένει σταθερή. Δε σε περιμένει. Δεν περιμένει πότε είσαι εσύ έτοιμος αλλά πότε είναι η ίδια. Και εσύ πρέπει να είσαι σαν προετοιμασμένος από παλιά για να τις δεχτείς, να τις διαχειριστείς, να τις "εξημερώσεις" και να τις φέρεις όσο πιο κοντά γίνεται στα δικά σου μέτρα.

Καιρός ιδανικός βέβαια για να καθίσεις πίσω στη πλάτη σου και να αναπολήσεις...να θυμηθείς, να απολαύσεις, να ζήσεις. Τις στιγμές. Και να τις δεις με άλλο φως πλέον. Να κλείσεις τις πόρτες σου. Γυάλινες πόρτες της μνήμης που σε χωρίζουν από το παρελθόν καθώς στέκουν ερμητικά κλειστές μπροστά σου, αλλά διάφανες για να μπορείς να το βλέπεις, το παρελθόν και πλέον από τη θέση του απλού θεατή να μπορείς να προστατεύεις τη καρδιά σου να μην αιμορραγεί.

(θα συνεχίσω)...

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Αντίο και...

Αντίο...Ευχαριστώ όλους όσους διάβαζαν το blog αυτό και μου άφηναν την καλησπέρα τους. Ήταν μια μορφή ας πούμε ημερολογίου αλλά και μία προσπάθεια επικοινωνίας...Λάθος μεγάλο.

Αλλά το έκανα και ήρθε η ώρα να το διορθώσω. Όπως όλα τα λάθη των τελευταίων χρόνων. Αυτά τα οποία δε διορθώνονται, ζητάω ένα μεγάλο συγνώμη.. Είναι πάρα πολλά και ταλαιπώρησαν πολλούς ανθρώπους που αγάπησα και ξέρω πως με αγάπησαν ειλικρινά. Μετά το σημερινό τηλεφώνημα το ξέρω πλέον οριστικά...

Να είστε όλοι καλά!

Ανδρέας