Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

Έρωτας

Άνθρωποι γνωρίζονται στο δρόμο, σε ένα καφέ, φλερτάρουν, μιλούν, γελάνε, παίζουν...τα μάτια τους, τα κορμιά τους, οι αύρες τους...
Τις ματιές αυτές μπορώ να τις εντοπίζω πια...να τις "οσφρίζεται" η καρδιά μου θα έλεγα, η οποία ενεργοποιεί όλες μου τις αισθήσεις, που είναι ... "εκπαιδευμένες", μιας και έχουν ζήσει όλα τούτα στον μέγιστο βαθμό, μαζί σου, τα τελευταία χρόνια..
Έτσι δίνουν εντολές στις αισθήσεις λοιπον και, παρακολουθώ, διακριτικά, με ένα χαμόγελο σχηματισμένο στα χείλη και με τις σκέψεις να δίνουν με καταιγιστικό ρυθμό της θέση τους στις μνήμες...αααχχ και τί μνήμες....
Βλέπω τα ζευγαράκια, να κοιτούν ο ένας τον άλλο στα μάτια, να παίζουν με τις λέξεις, να συμμετέχουν τα κορμιά τους με κινήσεις, αγγίγματα, χαμόγελα, εκφράσεις στο πρόσωπο...
Δεν ζηλεύω, είμαι τυχερός, τα έχω ζήσει, τα έχω βιώσει, τα έχω μέσα στο πετσί μου, και αυτό της καρδιάς, και της ψυχής αλλά και του κορμιού μου...μαζί σου όλα αυτά.
Και μου ανασύρουν ευχάριστες μνήμες, που αναβλύζουν ζωή...περιέχουν έρωτα, όλα τα συναισθήματα που μπορείς να νιώσεις συμπυκνωμένα σε μια στιγμή...
Και κοιτάω, ακούω, αισθάνομαι και φαντάζομαι και την συνέχεια...
δύο κορμιά, να αγγίζονται, να ανακαλύπτουν το ένα το άλλο, να δέχονται την τελειότητα αλλά και την πραγματικότητα το ένα του άλλου, όχι στωικά αλλά με διάθεση να αγαπήσουν και να οικειοποιηθούν το κάθε εκατοστό του κορμιού που τους δίνει η ψυχή που έχει ανοίξει ορθάνοιχτες τις αγκαλιές της για να υποδεχτεί τον νέο έρωτα... με διάθεση να ζήσουν! να ζήσουν!....


Στην αγάπη που έζησα, στα αισθήματα που κυριεύουν ακόμα τη καρδιά, το μυαλό και την ψυχή μου, δεν μπορώ να βάλω στοπ...

Σε αγαπώ. Να είσαι καλά όπου και να είσαι και με όποιον.

Ανδρέας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου