Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

Χόρεψε μαζί μου...

Μία ταράτσα, δύο ζευγάρια χέρια, ένα φεγγάρι, ένα δροσερό καλοκαιρινό αεράκι, δύο σταγόνες αμηχανίας, και δυο ζευγάρια μάτια, μια να κοιτάνε το ένα το άλλο και μια να κοιτάνε το πάτωμα, τα βήματα, τις σκιές.
Το σκηνικό είχε στηθεί.
Οι πρωταγωνιστές ήταν απροετοίμαστοι αλλά σφουγγάρια, έτοιμα να ρουφήξουν όλες τις εικόνες και τις κινήσεις του κόσμου και να τις επαναλάβουν με απόλυτη προσήλωση σαν να τις έχουν αφομιώση στο DNA τους εδώ και καιρό...
Άρχισαν δειλά δειλά. Ένα βήμα, ένα δύο, ένα δύο τρία και πάλι από την αρχή.
Δεν ακουγόταν τίποτα, παρά μόνο τα ζευγάρια μάτια καθώς ανοιγόκλειναν ψάχνωντας διαρκώς να βρουν την επόμενη κίνηση και μη χάσουν το συχρονισμό τους οι δύο σκιές.
Από ένα ανοιχτό παράθυρο ακούγονταν φωνές, γέλια, τηλεόραση..
Από μια ανοιχτή πόρτα ακουγόταν ο ήχος του ασανσερ να πηγαίνει επάνω κάτω ανάλογα με τις επιθυμίες των επισκεπτών και των κατοίκων, αλλά και των..περαστικών.
Από ένα ανοιχτό παράθυρο στον ουρανό όμως ακουγόταν ένας ρυθμός.
Μόνο για αυτή την ταράτσα.
Ταυτόχρονα, σιωπή και συγκέντρωση.
Όσο περνούσε ο καιρός, τα βήματα και οι κινήσεις γίνονταν πιο συστηματικά, πιο συγχρονισμένα, πιο...ένα.
Κάποιες στιγμές ένα πνιγμένο γέλιο ακουγόταν, αλλά μετά πάλι από την αρχή...
Ένα, ένα δύο, ένα δύο τρία και ένα, ένα...
...
Το φεγγάρι φώτιζε και παρακολουθούσε.
...
Η πόρτα της ταράτσας έκλεισε πίσω τους.
Η νύχτα σκοτίνιασε. Το παράθυρο των γειτόνων έκλεισε και οι φωνές τους χαμήλωσαν. Το ασανσερ είχε μειώσει τις μετακινήσεις του.
Πλέον ακούγονταν μόνο τα μάτια που ανοιγόκλειναν. Ακουγόνταν και μία ανάσα. Μία ανάσα από δύο στόματα... Με ένταση. Μία ανάσα.
Και μετά,...,τίποτα.
Τί λες χορεύουμε..

7 σχόλια:

  1. Tι όμορφη περιγραφή, τι ωραίες εικόνες. Ευχαριστώ, που τις μοιραστείκατε μαζί μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια! Εγώ απλά προσπαθώ...ή έστω δε προσπαθώ τόσο, αλλά μου βγαίνει, καμια φορά και κανα καλό κείμενο..
    Εσείς αγαπητή...Έλσα Μαξγουελ...το 'χετε! :-)
    Να είστε καλά! Τόσο απλά αλλά γεμάτα.Ειλικρινά :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για να το λέτε εσείς, κάτι ξέρετε και ανησυχείτε. Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον!
    Κι εγώ βλέπω που έχετε αραιώσει τα γραπτά σας αγαπητή Βάντα και πολύ στεναχωριέμαι γιατί .. "ταξιδεύω" λιγότερο όταν σας διαβάζω λιγότερο..
    Επανέρχομαι, σύντομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι ώρες εργασίας μου, είναι "άτσαλες" και τα συχνά ταξίδια, δεν μου επιτρέπουν ούτε με τον εαυτό μου να ασχοληθώ πολλές φορές.
    Περνώ και έχω έννοια ομως, μερικούς εκλεκτούς.
    Να μην στεναχωριέσαι, που λείπω. Να κλείνεις τα μάτια και να "ταξιδεύεις" σε ονειρικούς κόσμους, που μια χαρά περιγράφεις. Τον ενικό τον πήρα μόνη μου απο το χέρι και τον "εγκατέστησα".
    την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εσύ ρε παιδί μου γράφεις πιο τρυφερά!
    Η Ελσούλα είναι λίγο πιο ρεαλιστική!
    Άσε εμένα... το χοντροκοπάω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ Ασκαρ, μεγάλη μου τιμή! Η επίσκεψή σας από το ημερολογιάκι μου! Ευχαριστώ για τα καλά λόγια! Αν και είμαι θαυμαστής της κοφτής αλλά ταυτόχρονα ονειρικής γλώσσας που χρησιμοποιείτε στα κείμενά σας και αλλού...υποθέτω ;-)
    Χάρηκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή