Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Πόθος

Τα δύο ζευγάρια χείλη ερχόντουσαν όλο και πιο κοντά. Με τον πυρετό να ανεβαίνει στα ύψη. Υπήρχε μια ένταση στην ατμόσφαιρα. Ξέρεις όπως πριν από την καταιγίδα.. Που βγαίνεις έξω και μυρίζει το χώμα το νερό που πρόκειται να υποδεχτεί. Έτσι και οι 2 καρδιές, τα δύο σώματα ήταν έτοιμα το ένα να υποδεχτεί το άλλο. Και το έβλεπες στην στάση τους. Στην μυρωδιά τους. Στο τρόπο που αντιδρούσαν μόλις αντίκριζαν το ένα το άλλο... Και ναι, όταν ενώθηκαν για πρώτη φορά. Όταν μπήκε μέσα στο κορμί της, ήταν σαν να άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου. Όλα σαν την πρώτη φορά, αλλά ταυτόχρονα και με μια αίσθηση σαν την τελευταία φορά. Έτσι έμελλε να είναι κάθε μέσα στη σχέση τους. Σαν την πρώτη και την τελευταία που θα ζούσαν ποτέ.
Μπήκε μέσα της με αργές κινήσεις, έτρεμε αλλά κάτι μέσα του τον βοηθούσε να κρατηθεί και να κρατήσει την ορμή της θέλησης και του κορμιού που ήθελε να κυριεύσει ένα άλλο κορμί. Όχι ένα άλλο, το δικό της κορμί!
Έμειναν έτσι για αρκετή ώρα. Μέχρι που τέλειωσε πάνω του, μέσα του....μέσα στην ψυχή του. Μέσα στην καρδιά του. Μέσα στο είναι του. Ήταν δικό της πολύ πριν. Απλά σήμερα έβαζαν τη σφραγίδα τους ο καθένας στο κορμί του άλλου.
Και ξέρεις, το κορμί έχει τη δική του λογική. Δεν ακολουθεί αυτή του μυαλού, αντιδράει, μυρίζει, ζει, αγαπάει. Και αυτά τα δύο κορμιά αγαπήθηκαν από τη πρώτη στιγμή που δεν συναντήθηκαν. Ήταν στη μοίρα τους κάποτε να συναντηθούν. Περίμενε το ένα το άλλο. Περίμεναν να ζήσουν τα πάντα και το τίποτα. Τα πάντα και το απόλυτο τίποτα....

Ανάσα, υγρή και βαριά να ακουμπάει το σώμα, να το βρέχει, να το ζεσταίνει, να το αγκαλιάζει. Ψίθυροι που να μπερδεύονται με ανάσες υγρές, αναστεναγμούς, λέξεις, ... «σ’ αγαπώ, σε θέλω, θα σε αγαπώ για πάντα, σε ποθώ, ζω, πεθαίνω, ανασταίνομαι, ΖΩ».
Ο ιδρώτας να ξεκινάει από το κεφάλι του, να νιώθει την κάθε σταγόνα να διαπερνά όλο του το πρόσωπο να φτάνει στο πηγούνι και να στάζει επάνω στο γυμνό της κορμί. Δεν την ένοιαζε, δεν τον ένοιαζε, αλλά κρατούσε κάθε σταγόνα σαν μια αιωνιότητα. Έσταζε από το πηγούνι του, τα δάχτυλά του, τις άκρες του κορμιού του, επάνω της. Επάνω στον λαιμό της. Κατέβαινε στο στήθος της, πέρναγε από τις ρώγες της και κατέληγε στη κοιλίτσα της. Εκεί η κάθε σταγόνα έπαιρνε το δικό της δρόμο...
Αυτός εκεί, μέσα της συνέχεια, μέσα στο είναι της, μέσα στο κορμί της, μέσα στην ψυχή της. Και η δικιά της μέσα στη δικιά του.
Τα χέρια έπλεκαν το ένα με το άλλο έναν αόρατο ιστό, για να μείνουν για πάντα παγιδευμένα το ένα μέσα στο άλλο. Για να συγκρατήσουν θαρρείς τη στιγμή, την ένταση, το πάθος, τον πόθο, τον έρωτα, τη σαγήνη, τα δύο κορμιά, τις δύο ψυχές.
Τα πόδια έψαχναν το ένα το άλλο, για να τα χαϊδέψουν, να πλεχτούν μεταξύ τους, να εξωτερικεύσουν την ένταση που διαπερνούσε ολόκληρα το κορμί τους. Φαινόντουσαν σαν τη μόνη διέξοδο αυτού του πάθους, αυτού του έρωτα, αυτών των στιγμών. Τα δύο πέλματα τεντώνονταν κάθε φορά που έμπαινε μέσα της και οδηγούσε το κορμί της να ριγήσει ξανά και ξανά και ξανά...
Και ξανά....

2 σχόλια:

  1. γιατί δεν το είχα διαβάσει αυτό?
    Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο !! Ποιός ταξιδεύει ποιόν αγαπητέ μου, εγώ εσάς, ή εσείς εμένα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητή Βάντα, προσπάθησα να μπω να σας διαβάσω, να ταξιδεψω πάλι, με το λόγο σας, αλλά μάταια. Εύχομαι να μην είπα κάτι που σας πείραξε. Εύχομαι αν είπα να με συγχωρέσετε αναλογιζόμενη πως το να μη μου επιτρέπεται πλέον να διαβάσω τα κείμενα σας είναι μια πολύ ισχυρή και έντονη τιμωρία που θα με λυπήσει αφάνταστα, αλλά την δέχομαι, γιατι εσείς το επιλέγετε και μαθαίνω το τελευταίο διάστημα να σέβομαι τις αποφάσεις των άλλων, χωρίς να τους επιβάλλω εμμέσως τις δικές μου.
    Ειλικρινά μου χαρίσατε στιγμές μεγάλης ικανοποίησης σαν αναγνώστη των κειμένων σας. Σας ευχαριστώ για αυτό. Ακόμα και αν δε θελετε να σας ξαναδιαβάσω ποτέ, θα θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, που μπόρεσα να πέσω επάνω στα γραπτά σας, τη φαντασία σας, τις χειμαρρώδεις και ενστικτώδεις περιγραφές σας. Που μου επιτρέψαν να ταξιδέψω μέσα στη μνήμη αλλά και τη φαντασία μου. Το είχα ανάγκη.
    Όπως και να έχει ελπίζω να είστε καλά και..ειλικρινά.
    Σας Ευχαριστώ Αγαπητή Βάντα

    ΑπάντησηΔιαγραφή