Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

ΑΑΧΧ αυτός ο ΈΡΩΤΑΣ

Ααααχχ αυτός ο έρωτας….είναι σαν μια θάλασσα ηρεμίας που σε πλημμυρίζει κάθε φορά που επικοινωνείς σαρκικά, νοητικά, αισθηματικά, με τον άνθρωπο του πόθου σου (το αντικείμενο του πόθου δε μου ακούγεται καλά, είναι σαν να μιλάς αποκλειστικά για σαρκικό έρωτα), σε γεμίζει αλλά άμα πιάσει φουρτούνα σε κουνάει για τα καλά… Όταν η θάλασσα είναι ήρεμη, γαλήνια είναι να την πιείς που λένε, να σε ηρεμήσει, να σε γεμίσει, να σε ταξιδέψει. Όταν είναι φουρτουνιασμένη, έχει τέτοια ενέργεια, που δε θες να βρεθείς στην πηγή της. Γιατί θα σε καταπιεί. Θα σε ανεβάσει, θα σε πετάξει στα βάθη της, θα σε ταρακουνήσει. Έτσι κι ο έρωτας, άλλοτε είναι αυτή η θάλασσα της ηρεμίας και της πληρότητας και άλλοτε είναι η φουρτουνιασμένη, του πάθους, της έντασης…
Δε ξέρω αυτή η αίσθηση, μου δίνει άλλη ώθηση στην καθημερινότητά μου. Με ανεβάζει ένα σκαλάκι επάνω από τον καθημερινό εαυτό μου. Και ίσως αυτό να είναι μια μορφή ύβρης και υπεροψίας αλλά, με κάνει να βλέπω τα πράγματα...από θέση ισχύος...(αν και για να λέμε την αλήθεια όταν είσαι ερωτευμένος είσαι τόσο ισχυρός όσο και εντελώς ανίσχυρος κι εξαρτημένος...)

(...ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)

2 σχόλια:

  1. ο ερωτας ειναι το πιο περίεργο αίσθημα που υπάρχει στη ζωη...είναι τόσο έντονο...τρομαχτικά θα μπορούσα να πω...οτι και να πεις πάντα θα είναι λίγο μπροστα στις στιγμές που σου χαρίζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έρωτας...
    Μπορεί ποτέ να κάνει κανένας χωρίς...;;;
    Ο έρωτας προυπήρχε του σύμπαντος και ρόλος του ήταν να ενώσει να γαληνέψει τις δυνάμεις ώστε να δημιουργηθούν οι πλανήτες και το σύμπαν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή